دل من تنها بود ، دل من هرزه نبود .....

دل من عادت داشت ، که بماند یک جا .

 به کجا ؟ ! معلوم است ، به در خانه تو !

دل من عادت داشت ،

که بماند آن جا ، پشت یک پرده توری که تو هر روز آن را به کناری بزنی .

دل من ساکن دستان تو بود دل من گوشه یک باغچه بود که تو هر روز به آن می نگری راستی ،

دل من را دیدی ؟ !

...

نه ندیدی و از روی آن رد شدی ! ! ! ! ! ! !